Over mij
Al vele jaren werk ik met toewijding en plezier in de farmacie. Daarnaast heb ik een brede interesse in diverse kunstvormen, waarin ik graag creativiteit volop tot uiting breng. De laatste jaren heb ik vooral toegelegd op het schrijven van spannende boeken – een passie waarin verbeeldingskracht en levensinzichten samenkomen. Onverstoorbaar kan ik urenlang met mijn laptop op schoot zitten, waarbij elk besef van tijd lijkt te verdwijnen. Mijn boeken Strijden voor geluk, Schaakmat door genen en nu Maskers van geheimen zijn daar het resultaat van. Met een filmische manier van schrijven neem ik je mee in een wereld vol intriges, romantiek en zinderende spanning. Hierbij is vaak mijn geliefde Italië de leidraad.
Waarom schrijf ik?
Als schrijver heb ik iets te vertellen. Waar de één zijn ervaringen rechtstreeks opschrijven, verpak ik mijne in meeslepende fictie.
De basis van mijn werk ligt in wat ik privé en tijdens mijn werk in de zorg heb meegemaakt. Daarnaast vormt de voortdurende onrust in de wereld een onuitputtelijke bron van inspiratie. Soms richt ik me op gebeurtenissen die breed worden uitgemeten in de media, dan weer op wat zich achter gesloten deuren afspeelt.
Juist in ogenschijnlijk alledaagse situaties schuilt vaak een diepere gelaagdheid. Door die te ontleden probeer ik niet alleen de ander te begrijpen, maar word ik ook gedwongen tot kritische zelfreflectie. Die drang vertaalt zich in verhalen die raken en confronteren. Verhalen die lezers uitnodigen om niet weg te kijken, maar stil te staan – en uiteindelijk hun eigen koers te bepalen.
Mijn perspectief krijgt vorm via uiteenlopende personages: slachtoffer of vermeende dader, omstander of betrokken familielid. Zo onderzoek ik de dunne lijn tussen oordeel en begrip.
Met inzicht in de problematiek van personages of schrijnende situaties los ik als schrijver niets op, maar ik kan wel iets zichtbaar maken. Soms werkt dat verzachtend voor de lezer, soms juist confronterend. Bijvoorbeeld: met wie leef jij het meest mee? Met het slachtoffer, stiekem met een van de daders, of ben jij degene die in je familie de boel op stelten zet? Niemand is immers perfect.
Eén ding staat vast: ellende is tijdloos en overal. Persoonlijk gemis, emotionele verwaarlozing, fysieke pijn, seksuele onderdrukking, lichamelijke aftakeling en sociale uitsluiting – ellende kent vele gezichten. De vraag is niet of je ermee te maken krijgt, maar hoe je ermee omgaat. Bevries je wanneer de spanning oploopt, of heb je het lef om te vechten of te vluchten uit wat je dreigt op te slokken?
Door mijn personages zo strijdlustig mogelijk neer te zetten, hoop ik lezers aan te moedigen hun leven in eigen hand te nemen. Niet letterlijk – dat wil ik niet op mijn geweten hebben – maar innerlijk. Acceptatie blijkt daarbij vaak de sleutel: het vermogen om het verleden te laten rusten en met hernieuwde kracht verder te gaan. Het geeft niet als je onderweg struikelt. Zolang je blijft proberen, is er beweging. Opgeven kan altijd nog. Ik ben geen psycholoog of leermeester – ik ben een verteller. Iemand die je met woorden wil meenemen, je wil raken, en je misschien heel even wil laten ontsnappen aan je eigen werkelijkheid.
